Raport: Alberta największym magnesem dla Kanadyjczyków

Alberta pozostaje największym magnesem dla Kanadyjczyków przeprowadzających się między prowincjami – wynika z nowego raportu Instytutu Frasera. Analiza obejmująca lata 1995–2024 pokazuje, iż prowincja zyskała netto ponad 538 tys. mieszkańców z innych części kraju, co jest najlepszym wynikiem w Kanadzie.

Badanie, oparte na danych Statistics Canada, uwzględniało wyłącznie migrację między prowincjami, bez imigracji zagranicznej. Drugie miejsce pod względem przyrostu ludności zajęła Kolumbia Brytyjska, która odnotowała dodatnie saldo migracji wynoszące blisko 215 tys. osób.

Eksperci wskazują, iż Alberta przyciąga mieszkańców dzięki silnej gospodarce, dużej liczbie miejsc pracy, wyższym płacom oraz relatywnie niższym podatkom. Szczególnie widoczne było to pod koniec lat 90. i w okresie boomu gospodarczego w pierwszej dekadzie XXI wieku. Po krótkim spowolnieniu między 2015 a 2020 rokiem prowincja ponownie zaczęła notować wyraźny napływ mieszkańców.

Alberta okazała się także najpopularniejszym kierunkiem dla młodych ludzi. W ciągu 30 lat zyskała netto ponad 192 tys. osób w wieku od 18 do 24 lat, czyli grupy szczególnie ważnej dla przyszłego rozwoju gospodarczego.

Największe straty migracyjne odnotowały natomiast Quebec i Ontario. W analizowanym okresie Quebec stracił netto blisko 256 tys. mieszkańców, a Ontario ponad 168 tys. Mimo iż w przypadku Ontario odpływ stanowi niewielki procent całej populacji prowincji, utrzymuje się niemal nieprzerwanie od trzech dekad.

Szczególnie trudna sytuacja dotyczy prowincji atlantyckich. Największy odpływ ludności zanotowały Nowa Fundlandia i Labrador, gdzie przez 30 lat liczba młodych mieszkańców zmniejszyła się netto o ponad 40 tys. osób. Efektem jest starzenie się społeczeństwa – prowincja ma dziś najstarszą populację w Kanadzie.

Autorzy raportu podkreślają, iż długotrwały odpływ mieszkańców powinien być sygnałem ostrzegawczym dla prowincji tracących ludność. Ich zdaniem dane pokazują, które regiony skutecznie przyciągają mieszkańców dzięki warunkom gospodarczym, a które muszą szukać sposobów na zatrzymanie własnych obywateli.